วันอาทิตย์ที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2557

เรื่อยๆ มาเรียงๆ : ...ไม่ทิ้งกัน

ฉันไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง จากที่สามีเล่าให้ฟังถึงสภาพของศพ เขาว่าพวกมันนอนตายเคียงคู่กันอยู่ ตัวหนึ่งร่างแข็งไปแล้ว แต่อีกตัวยังนุ่มนิ่ม จึงบอกได้ว่าพวกมันไม่ได้ตายพร้อมกัน

หลายเดือน (หรืออาจจะเป็นปี ฉันเองก็ไม่ได้จำ) ที่ผ่านมาบนฝ้าทีบาร์ชั้น 2 ของบ้าน  ฉันมักจะได้ยินเสียงหนูวิ่งกันไปมาอยู่บ่อยครั้ง เสียงพวกนี้ไม่ได้เกิดขึ้นตลอดเวลา บางวันก็มี บางวันก็ไม่ ช่วงแรกๆ ฉันมักได้ยินมันวิ่งเร็วตึกตักๆ ยังความตื่นเต้นให้กับเหล่าแมวที่คอยเฝ้ามองอย่างคาดหวัง ส่วนฉันรู้สึกหวาดหวั่นว่าฝ้าจะหลุดลงมา

บางครั้งก็จะได้ยินเสียงร้อง "อี๊ดๆๆๆ" เดาไม่ออกว่าวิ่งเล่นกันหรือวิ่งไล่กัดกัน

น้อยครั้งที่มันจะมาช่วง 2-4 ทุ่ม ส่วนใหญ่มักเป็นกลางดึก ที่ฉันจะได้นอนฟังมันวิ่งหรือเดินแกรกกรากอยู่เหนือที่นอน

พวกมันเป็นหนูสายพันธุ์เล็ก ฉันมักจะเห็นมันบนต้นมะเฟืองหลังบ้าน คอยกัดกินผลของมะเฟืองสุกที่เราสองคนไม่มีเวลาดูแล อาหารชั้นดีของมันเลยล่ะ มีบ้างบางครั้งที่พลาดพลั้งเสียทีให้กับแมวที่บ้าน ซึ่งถ้าเราเห็นทันก็จะขอคืนหนูพวกนี้จากปากแมว ส่วนใหญ่ไม่มีชีวิตรอด ส่วนตัวที่รอดตาย เราสองคนก็จะดีใจไปกับมันด้วย

ช่วงหลังๆ เสียงที่ได้ยินไม่ใช่เสียงวิ่งเล่นอย่างเร็ว เหลือแค่เพียงเสียงเดินช้าๆ ไม่ได้คิดว่าหนูพวกนี้ก็มีช่วงเวลาแก่เฒ่าและตายลง

ฉันคิดว่ามันคงแก่ตายบนแผ่นฝ้า เหนือตำแหน่งหมอนของฉันพอดี เมื่อวาน (อาทิตย์ 24 สิงหา 57) มองขึ้นไปสังเกตเห็นรอยดำขนาดใหญ่กว่าเหรียญ 10 บาทนิดหน่อย 2 วงใกล้ชิดกัน พร้อมกับได้กลิ่นโชยมา ฉันจึงส่งสามีขึ้นไปดู คาดว่ามีหนูตาย (หรือไม่ก็ตุ๊กแก ...สมกับบ้านสารพัดสัตว์จริงๆ) ฉันเองไม่กล้าขึ้นไปดู ไม่ใช่กลัวหนู แต่กลัวหนอนที่อาจฟักตัวออกมาแล้ว

หนอนยังไม่เกิดบอกได้ว่ามันเพิ่งจะตาย วันนี้ฉันขึ้นไปฉีดยาฆ่าเชื้อบนฝ้าอีกรอบ เห็นใบของต้นปีบเกลื่อนกระจายทั่วบริเวณ แสดงว่าตรงนี้เป็นที่นอนของมันมาสักระยะแล้ว

เจ้าหนูตัวหนึ่งคงตายลง แล้วคู่ของมันคงนอนเฝ้าจนตายลงอีกตัว ...ไม่ทิ้งกัน