ฉันเป็นคนที่มีความสนใจที่เปลี่ยนแปลงไปตลอดเวลา วันหนึ่งอยากถักโครเชต์ อีกวันอยากเย็บผ้า วันต่อมาอยากอ่านหนังสือ แล้วไปจนถึงวันที่อยากทำแค่นอนเฉยๆ
ขนาดว่าความสนใจในการอ่านก็ยังเปลี่ยนแปลงไปตามลมฟ้าอากาศและวงปีของต้นไม้ ช่วงหนึ่งก็ชอบอ่านนิยายชีวิตหนักๆ จู่ๆ ก็กระโดดไปหาสารคดี อีกต่อมาก็กลายเป็นนิยายสืบสวน แล้วก็กระโจนเข้าหาวรรณกรรมเยาวชน สารพัดจะเปลี่ยน (ยกเว้นนิยายรักกับบทความการเมืองที่อ่านไม่ไหวจริงๆ)
อาชีพการงานก็เปลี่ยนมาหลายที่หลายแห่ง อยู่ที่ไหนไม่ยืดสักแห่ง เวลาได้ยินใครพูดถึงการทำงานที่ใดที่หนึ่งนานนับสิบปี ฉันจะยกย่องชมเชยเขาผู้นั้นอย่างจริงใจที่สุด ก็อย่างฉันน่ะ ทำได้ครบปีก็เก่งแล้ว ช่วงปีหลังไม่เคยรู้จักคำว่าโบนัส
จนในที่สุดการเปลี่ยนงานของฉันก็ต้องสิ้นสุดลง เพราะอายุปูนนี้ไม่มีใครเขารับเข้าไปทำงานเป็นเด็กใหม่เรียนรู้งานหรอก ฉันเลยต้องหาทางหางานของตัวเองที่ไม่ต้องเข้าบริษัท
ขนาดทำเป็นแบบฟรีแลนซ์ก็ยังไม่วายอยากจะทะเลาะกับลูกค้า จนตอนนี้งานก็หดหายลงไปด้วยความที่ไม่ค่อยง้อคนนี่เอง
หลังๆ นี่เลยต้องพยายามขุดหาอะไรมาทำด้วยความหวังว่าจะเปลี่ยนงานอดิเรกให้กลายเป็นอาชีพให้ได้ ล่าสุดความสนใจของฉันไปตกที่การเย็บสมุด ตอนแรกทำเพื่อฝีกฝน กะไว้ขายว่างั้นเถอะ หมกมุ่นกับการทำสมุดจนแทบเลิกสนใจอย่างอื่นทั้งการอ่าน การดูหนัง เวลาไปไหนก็จะรี่เข้าหาร้านเครื่องเขียนเพื่อหาซื้ออุปกรณ์หรือไปเพื่อหาไอเดีย
จนในที่สุดก็ได้ทำขายสมใจ (แต่จะมีคนมาซื้อหรือเปล่านั่นก็อีกเรื่องหนึ่ง) และแล้วความเศร้าก็เข้ามาเยือน...
...เมื่อฉันเริ่มเกิดอาการเบื่อการเย็บสมุด ตอนนี้อยากทำงานด้านการวาดรูป ออกแบบกราฟิก อ่านหนังสือ ดูหนัง และเขียนหนังสือ นั่นคือสิ่งที่ฉันอยากทำเสียเหลือเกินให้ตายเถอะ
ถ้าเป็นเด็กสมัยนี้เขาคงเรียกว่าเป็นพวกไฮเปอร์ฯ แต่ถ้าเป็นยุคของฉันเขาเรียกว่าพวก "จับจด" ทำงานอะไรไม่เคยเชี่ยวชาญ แต่อยากรู้ไปโหม้ด ความหลากหลายเหมือนกับกระดาษในสมุดโน้ตส่วนตัวเล่มนี้ล่ะมั้ง
จริงๆ แล้วถ้ารู้ตัวก่อนฉันคงจะหางานเป็นพวกวางแผนงาน ประเภทคิดโครงการโน่นนี่นั่น แล้วมอบงานให้คนอื่นทำ นั่นน่าจะเป็นเรื่องที่ฉันเชี่ยวชาญนะว่ามั้ย หรือว่าฉันจะเบื่องานแบบนั้นอีกจนได้ไม่รู้สิ
0 ความคิดเห็น