ไปสมัครเรียนเปียโนกับคุณปอ

ซื้อเปียโนมานานโข จิ้มนิ้วก๊อกๆ แก๊กๆ ได้มาแค่ 1 เพลง แบบน่าจะพอฟังได้ (มั้ง) คงถึงเวลาต้องไปเรียน ไม่งั้นเปียโนก็จะกลายเป็นของเก็บสะสมที่สูญเปล่าอีกชิ้น

หลังจากเลือกอยู่หลายครูหลายโรงเรียน ส่วนใหญ่มักนิยมสอนเด็กมากกว่า บางแห่งสอนผู้ใหญ่แต่ไกลเกินและรถติดเกินกว่าจะไปไหว จนได้มาเจอกับคุณปอที่ส่วนใหญ่สอนผู้สูงอายุ (เช่นข้าพเจ้า อิอิ) สถานที่ก็ไม่ถือว่าไกลเกินไปนัก พอขับรถไปไหว ที่ชินเขต 2 ถนนงามวงศ์วาน

วันนี้ได้ไปลงเรียนพร้อมนั่งคุยกับคุณปอ จริงๆ แล้วส่วนใหญ่เป็นคุณปอเป็นฝ่ายคุย เราเป็นคนฟัง ชอบฟังอยู่แล้วล่ะ ดีจัง

ห้องที่คุณปอเปิดเป็นสถานที่สอนเปียโนก็คือห้องเช่าใต้อพาร์ตเมนต์ชื่อว่า เควี ห้องเล็กๆ สะอาด มีของตกแต่งตามความจำเป็น ที่สำคัญคือเปียโนแบบอัพไรท์สีน้ำตาล (นะ ...ถ้าจำไม่ผิด) ส่วนอื่นๆ ยังไม่ได้สำรวจสังเกตมากนักเพราะนั่งฟังคุณปอคุยซะเป็นส่วนใหญ่

คุณปอบอกว่าคำถามยอดฮิตที่นักเรียนมักถามคืออายุมากแล้วเรียนยากไหม โดยสรุปจากคำตอบก็คือคนอายุเยอะๆ ก็เรียนได้ เพียงแต่ต้องฝึกตามที่เขาสอนเท่านั้นเอง และไม่ต้องห่วงว่าเราจะเรียนช้า ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับการฝึก

โดยส่วนใหญ่ขั้นต้นที่ปูพื้นฐานเปียโนนั้นมักใช้เวลา 3 เดือน แล้วจึงไปที่ขั้นต่อไปซึ่งอาจกินเวลาราว 1 ปี ส่วนใหญ่มาด้วยความต้องการแค่ "เล่นเป็น" แต่พอเล่นๆ ไปก็มักจะอยากเล่นต่อไปจนเก่งและเชียวชาญ อื่มมม ตอนนี้ฉันก็ขอแค่เล่นเป็นล่ะมั้ง และหวังว่าจะยืดเยื้อได้ยาวนานจนเล่นเป็นนะ

รู้ๆ อยู่ว่ายัยขี้เบื่ออย่างฉันน่ะมันทำอะไรได้ไม่ค่อยนานนัก