Station Eleven ดราม่าภัยพิบัติล้างโลก

ดู The Last Of Us ซีซันแรกจบไปอย่างประทับใจโดยเฉพาะใน ep3 ประทับใจมากกับเรื่องของบิลกับแฟรงค์ เป็นคู่ที่น่ารักที่สุด แต่พอเริ่มต้นซีซัน 2 จนจบ มันช่างอึดอัดคับข้องใจมาก ๆ ไม่สนุก แถมโหดร้าย ไม่ค่อยเข้าใจมนุษย์ในเรื่องเลย

พาลนึกย้อนไปถึงซีรี่ส์เรื่องหนึ่งที่ชอบมาก ดูตอนที่เป็น HBO Go และตอนนี้ไม่อยู่แล้ว ว่าจะไปดูอีกรอบก็เลยอดกัน เคยเขียนถึงเรื่องนี้ในบล็อกเก่า ขอเอามาเขียนใหม่ตรงนี้นะ

ชอบที่สุดคือคู่นี้ แฟรงค์กับบิล จาก The Last Of Us

Station Eleven ไข้หวัดล้างโลก

Station Eleven มินิซีรี่ส์ที่ฉันได้ดูบน HBO Go เรื่องราวของภัยพิบัติล้างโลกที่เกิดจากไข้หวัดสายพันธุ์หนึ่งที่แพร่กระจายออกไปทั่วโลกอย่างรวดเร็วและรุนแรง เป็นเหตุให้ประชากรส่วนใหญ่เสียชีวิต เหลือแต่เพียงคนกลุ่มเล็กๆ อาศัยกระจัดกระจายกันไป เทคโนโลยีต่างๆ ถูกทำลายลง มนุษย์กลับคืนสู่ชีวิตเกือบจะดั้งเดิม

ศูนย์กลางของเรื่องคือ เคิร์สเทน เรย์มอน เด็กน้อยวัย 8 ขวบ นักแสดงเด็กที่อยู่หลังเวทีขณะที่นักแสดงชื่อดัง อาร์เธอร์ ลีแอนเดอร์ เสียชีวิตบนเวทีขณะกำลังแสดงละครเวทีเรื่อง King Lear 

เธอถูกทิ้งไว้ในระหว่างความวุ่นวาย และได้พบกับจีแวน เชาทรี คนที่มาชมการแสดง จีแวนอาสาพาเคิร์สเทนไปส่งที่บ้าน นับจากนั้นเอง พวกเขาก็อยู่ร่วมและพลัดพรากในท่ามกลางภัยพิบัติครั้งนี้

Station Eleven การเล่าเรื่องข้ามกาลเวลา

Station Eleven มีทั้งหมด 10 อีพี เรื่องราวที่เล่าจะตัดข้ามไปข้ามมาระหว่างห้วงเวลาตั้งแต่ก่อนเกิดการระบาดใหญ่ไม่กี่วัน ไปจนถึงช่วงเวลา 20 ปีให้หลัง (มีตั้งแต่ช่วง 100 วันแรก 1-2 ปีให้หลัง) ตัดสลับไปมาระหว่างตัวละครแต่ละตัว 

ในบางช่วงบางตอนก็ตัดฉับ ทิ้งเรื่องราวไว้ให้คนดูอย่างฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ 

เหมือนกับชิ้นส่วนของจิกซอว์ที่เราจะมองเห็นได้เพียงบางส่วน เหลือพื้นที่ที่เรายังไม่เห็น แลดูน่าเกลียด ยั่วเย้าให้เราเฝ้าติดตามค้นหา เมื่อดูจบครบ 10 อีพี ชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ก็เข้าที่เข้าทาง มองเห็นภาพที่สมบูรณ์แบบและสวยงาม

ในบรรดาหนังภัยพิบัติทั้งหมดที่ฉันเคยดู (เอาเฉพาะที่ฉันเคยดู เพราะยังดูไม่ครบทุกเรื่อง) ไม่ว่าจะเป็นภัยพิบัติจากธรรมชาติ เชื้อโรค หรือแม้แต่ซอมบี้ ทุกเรื่องจะออกแนวต่อสู้ การปล้นสะดม การฆ่าฟันกัน กลิ่นอายของความหวาดระแวงความเสื่อมโทรมของโลกกระจายไปทั่วโลก

ฉันเคยคิดว่าถ้าเกิดภัยพิบัติแบบนั้นฉันขอตายก่อนละกัน คงไม่มีแรงกายแรงใจเอาตัวรอด

แต่กับเรื่องนี้ ทำให้ฉันเกิดความรู้สึกว่าโลกนี้ยังมีหวัง ในท่ามกลางการความสูญเสียคนที่รัก การดิ้นรนเอาชีวิตรอด ความหวาดระแวง การปล้นสะดม การฆ่าฟันกัน และความเสื่อมโทรมของโลก เรายังเห็นความสวยงามของมิตรภาพ การช่วยเหลือกัน ธรรมชาติที่ฟื้นคืน และความหวัง

ในบรรดาช่วงเวลาทั้งหมดในเรื่อง ฉันชอบที่สุดคือช่วงเวลาที่ เคิร์สเทน จีแวน กับแฟรงค์ (พี่ชายจีแวน) อยู่ร่วมกันในคอนโดสูงของแฟรงค์ ตัดขาดจากความวุ่นวายทั้งหลายบนโลกนี้ มีความรักและห่วงใยให้แก่กัน ใช้ชีวิตที่นั่นจนถึงเวลาที่ต้องออกเดินทาง เมื่อสิ่งดำรงชีพเริ่มขาดแคลน

(ช่วงออกจากโรงละคร จีแวนแวะซื้อเสบียงตุนเอาไว้ราว 5 รถเข็นในซุปเปอร์มาเก็ต แล้วมุ่งหน้าไปหาพี่ชาย ดูคลิปตัวอย่างที่ท้ายบทความได้)

เคิร์สเทน กับแฟรงค์

จีแวน กับ เคิร์สเทน

นิยายภาพ Station Eleven ที่ยึดเหนียวจิตใจ

อีกเรื่องที่ไม่พูดถึงไม่ได้ก็คือหนังสือนิยายภาพ Station Eleven ที่เอามาตั้งเป็นชื่อหนัง เป็นนิยายภาพที่พิมพ์ออกมาแค่ 5 เล่ม มันเป็นหนังสือที่หลงเหลือมาจากช่วงก่อนภัยพิบัติ และเคิร์สเทนก็ยึดเหนี่ยวไว้อย่างหวงแหน จะพยายามแปลให้ดีที่สุดละกันนะคะ

I remember damage. And escape. Then adrift in a stranger’s galaxy for a long time. But I’m safe now. I found it again. My home.

ฉันจดจำภาพความเสียหาย และหลบหนีมาได้ จากนั้นก็ได้ล่องลอยในจักรวาลอันแปลกหน้าเป็นเวลาเนิ่นนาน แต่ฉันปลอดภัยแล้วในตอนนี้ ฉันพบมันอีกครั้ง บ้านของฉัน

เป็นข้อความจากหนังสือนิยายภาพ Station Eleven ที่เขียนขึ้นโดยมิแรนด้า แคร์รอล ตัวละครอีกคนในเรื่อง เป็นเรื่องราวของความโดดเดี่ยวของนักบินอวกาศในสถานี 11 

หนังสือภาพเล่มนี้เป็นทั้งสิ่งที่ให้ความหวังและเป็นทั้งตัวการทำลายชีวิต ขึ้นอยู่กับว่าจะอยู่ในมือใครและนำไปใช้ทำอะไร ก็เหมือนกับทุกสิ่งในโลกนี้ที่ดีเลวแยกออกจากกันไม่ได้ 

และในความคิดฉัน แม้ว่าเทคโนโลยีจะล่มสลาย เครื่องมือทุกอย่างที่ใช้ไฟฟ้าจะใช้การไม่ได้ แต่หนังสือก็ยังดำรงอยู่ได้

สิ่งที่เห็นในฉากสุดท้ายคือทุกสิ่งและทุกคนล้วนมีหนทางของตัวเอง 

ในเรื่องแทบจะไม่มีฉากที่ไล่ล่าฆ่าฟัน แต่ก็มีช่วงที่ลุ้นระทึกอยู่บ้าง 

เคิร์สเทนตอนโต

เก็บตก Station Eleven

• มินิซีรี่ส์เรื่องนี้ออกมาในช่วงเวลาของเชื้อโควิด 19 แพร่ระบาดเป็นวงกว้างอย่างไม่หยุด แต่ต้นทางของหนังก็คือหนังสือชื่อเดียวกัน ตีพิมพ์ในปี 2014 ก่อนเวลาของโควิด 5 ปี 

• Station Eleven เขียนโดย Emily St.John Mandel นักเขียนชาวแคนาดา อายุ 35 ตอนหนังสือตีพิมพ์ออกมา 

• Station Eleven ได้รางวัล อาร์เธอร์ ซี. คลาร์ค ในปี 2015
• คำตัดสินของรางวัลคือ นวนิยายเน้นไปที่การอยู่รอดของวัฒนธรรมมนุษย์หลังภัยพิบัติล้างโลก แทนที่จะเป็นการอยู่รอดของมนุษยชาติ 
• นวนิยาย Station Eleven ยังชนะรางวัล โตรอนโตบุ๊ค ในปี 2015 อีกด้วย
• หนังสือ Station Eleven ขายได้ 1.5 ล้านเล่มในปี 2020 
• ถูกดัดแปลงเป็นมินิซีรี่ส์โดย HBO Max ในปี 2021 

เสียดายนะ อยากให้ได้ดูกัน เป็น Limited Series ที่ดีมากๆ Max ของไทย เอาคืนมาให้ดูกันเถอะ รวมถึง Westworld ซีรี่ส์เรื่องโปรดของฉัน

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ก่อนเลื่อนผ่าน เป็นการสนับสนุนบล็อกนี้ให้เขียนบทความมาเพิ่มเติมอีก หากสนใจสินค้าด้านล่างกดลิงค์หรือที่แบนเนอร์รูปภาพในบล็อกนี้เท่านั้น ขอบคุณมากค่ะ

ไม่ใช่มิจฉาชีพแน่นอน ทำเว็บบล็อกนี้มานานแล้วด้วยใจรักจะทำต่อไปอีกนาน ไม่ตัดอนาคตตัวเองแน่นอนค่ะ ^_^ 

คูปองพิเศษในการจองโรงแรมของ Traveloka คลิกลิงค์ที่นี่หรือรูปภาพด้านบน

เพื่อสนับสนุนการทำบล็อกนี้ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ฝากตามหาแมวหายค่ะ #แมวบุญสุข