จำได้ว่าสมัยเด็ก ๆ เคยติดสอยห้อยตามพี่ชายไปซื้อผลไม้จากลุงรถเข็นแบบถีบ รถผลไม้คันนี้เป็นรถคันใหญ่ที่ฉันแทบไม่เคยได้เห็นเลยในปัจจุบัน ตัวรถเข็นเป็นตู้กระจกลดหลั่นกันราว 3 ชั้น เรียงรายไปด้วยผลไม้หลากหลายชนิด ด้านหลังของตู้ผลไม้ก็คือจักรยานถีบที่เชื่อมติดกับตัวรถ มีที่เสียบร่มคันใหญ่อยู่ด้านข้าง บนตู้ผลไม้เต็มไปด้วยอุปกรณ์หลากหลายชนิดที่วางเรียงกันให้หยิบจับได้สะดวก
ผลไม้ในตู้มีสีสันน่ากิน มีทั้งแตงโม ฝรั่งมีเปลือก ฝรั่งปอกเปลือกแล้วชุบน้ำสีเขียว (อะไรก็ไม่รู้) มะม่วงดิบ มันแกว ชมพู่ มะยม ผลไม้ดองก็มี และที่ขาดไม่ได้ก็คือสับปะรดนั่นเอง
ฉันเป็นแฟนคลับตัวยงของสับปะรด ด้วยรสชาติที่หวานอมเปรี้ยวเล็กน้อย และน้ำที่ฉ่ำ ๆ กินแล้วสดชื่นจริง ๆ
ลุงคนขายตัวอ้วนท้วมร่างใหญ่ หน้าตาใจดี เหมือนแป๊ะยิ้ม แกถีบจักรยานรถผลไม้มาจอดที่ฝั่งตรงข้ามบ้านทุกวันในเวลาเดิมเป๊ะ เสื้อยืดสีขาวไม่เปลี่ยน ส่วนใหญ่แกจะปอกผลไม้มาเสร็จสรรพ แต่ก็มีบางวันที่ก็มาปอกกันในสถานที่จริง
ดังนั้นจึงมีหลายวันที่ฉันได้ยืนดูลุงขายผลไม้ปอกสับปะรดอย่างตื่นตาตื่นใจ มีดยาวของแกปาด ๆ หั่น ๆ สับปะรดอย่างคล่องแคล่ว ท่าทางของแกคล้ายกับนักแสดงบนเวที แกก็คงแสดงให้ฉันที่เป็นเด็กหน้าตาเป๋อเหลอที่เฝ้าชมดูหน้าจออย่างตั้งใจ (เผลอ ๆ มีอ้าปากค้างด้วยหรือเปล่าไม่รู้ 555)
ฉันจำไม่ได้แล้วว่าเลิกกินผลไม้ร้านแกตั้งแต่เมื่อไร คงเป็นช่วงที่ฉันเริ่มเข้าสู่วัยรุ่น แทนที่จะตามพี่ชายข้ามถนนไปซื้อผลไม้ ก็จะกลายเป็นชวนเพื่อนฝูงเที่ยวห้างสรรพสินค้า
แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ฉันยังจำขั้นตอนการปอกสับปะรดของแกได้แม่นยำ และนำมาลองทำลองฝึกฝนจนทำได้อย่างเชี่ยวชาญ ถือว่าเป็นสิ่งที่น่าภาคภูมิใจในชีวิตเชียวล่ะ (ฟังดูชีวิตไม่ค่อยมีเรื่องน่าสนใจนะฉันน่ะ 555)

- เริ่มด้วยหั่นหัวท้ายของสับปะรดออก ขอเน้นว่าต้องเป็นมีดที่คมนะคะ บางคนคิดว่ามีดคมจะอันตราย แต่ด้วยประสบการณ์ มีดทื่อนี่อันตรายยิ่งกว่า เพราะถ้าเป็นมีดคม เรากะน้ำหนักในการตัดปาดผลไม้ได้ง่าย ไม่ต้องใช้แรงเยอะ แต่ถ้ามีดทื่อล่ะก็นะ เราต้องเพิ่มแรงกดลงไปในการตัด ยิ่งกดแรงก็ยิ่งคุมมีดไม่อยู่ เผลอ ๆ จะแฉลบมาปาดเอามือเราแทนเสียอีก

- ปาดเปลือกด้านข้างออกให้ครบทุกด้าน

- ตอนนี้คือตอนสนุกท้าทายความสามารถ ให้เราลองเล็งดู เราจะเห็นว่าตาสับปะรดนั้นเรียงกันเป็นแนวเฉียงเป๊ะเลย (เส้นสีแดง) นั่นแหละค่ะคือแนวในการปาดตาออก

- ตอนนี้ขอเปลี่ยนมาใช้มีดสั้นนะคะ ใช้มีดปาดตามด้านข้างตาสับปะรดในแนวที่เราเห็น ปาดมีดเฉียงเข้าไปใต้ตาสับปะรด เฉียงประมาณ 45 องศา กะว่าปาดลึกเข้าไปใต้ตาก็พอ

- คราวนี้ย้ายกลับไปปาดแบบเดียวกันที่อีกฝั่งของตาสับปะรด

- เย้… เราเฉือนตาสับปะรดออกมาได้แล้ว

- จากนี้ก็ทำแบบเดียวกัน (ซ้ำข้อ 4-5) ไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งครบทุกแนว เราก็จะได้สับปะรดที่ปาดตาออกแบบมืออาชีพกันเลยทีเดียว

- จากนั้นก็หั่นสับปะรดออกเป็นชิ้น ๆ บางคนชอบแกนก็เก็บไว้ หรือถ้าแข็งนักก็ปาดทิ้ง แช่เย็น กินได้เลยค่ะ

กินไปก็นึกถึงลุงขายผลไม้ไป ช่วงนี้รำลึกอดีตบ่อยจัง สงสัยจะแก่แล้วจริง ๆ สงสัยจังทำไมคนแก่ถึงชอบรำลึกอดีต อ่ะนะ…แก่แล้วยังขี้สงสัยอีกต่างหาก
0 ความคิดเห็น