ไปเยาวราช คลองโอ่งอ่าง และแวะไหว้อากงเห้งเจียที่วัดสามจีน

สวยงาม ในแอปบอกด้วยว่าใครออกแบบ

จากโพสต์ เที่ยวพิพิธภัณฑ์รถไฟไทย และ เดินเล่นงาน Read Fest ที่หัวลำโพง วันเดียวกันนั้นเราก็ได้ไปเดินเก็บ NFT หรือ Coral Collection กันต่อที่เยาวราชและคลองโอ่งอ่าง 

เราไปกันต่อเลย

เราสมัครใช้แอป Coral ไว้สักระยะหนึ่งแล้ว แต่ด้วยความที่ไม่ค่อยได้ไปไหน เลยไม่ได้สะสมอะไรเลย และเล่นไม่เป็น พอจะมาหัวลำโพงก็เลยได้โอกาสเล่นครั้งแรกก็ที่หัวลำโพง ด้วยความเสียค่าเดินทางมาแล้ว ก็เลยตั้งใจไปเก็บต่อในละแวกใกล้เคียงกัน 

ซึ่งก็คือถนนเยาวราชและคลองโอ่งอ่าง

แวะศาลเจ้าไต้เสี่ยฮุกโจ้ว วัดสามจีน-ไตรมิตร ไหว้อากงเห้งเจีย กันก่อน

วันนั้นออกจากหัวลำโพงก็เดินไปเรื่อยๆ ตามเส้นทางที่คุ้นเคย คือเดินไปศาลเจ้าไต้เสี่ยฮุกโจ้ว เพื่อไปไหว้องค์อากงเห้งเจีย ที่วัดนี่เมื่อ 1-2 ปีก่อนเรามาบ่อยมาก มาไหว้ขอให้บุญสุขได้กลับบ้าน และขอให้บุญสุขได้พบกับสิ่งดีๆ ในชีวิต

หลังๆ ด้วยค่าเดินทางที่จุกอก ทำให้เดินทางมาที่นี่น้อยลง และแถวบ้านก็มีศาลเจ้าของอากงด้วย ก็เลยไปที่นั่นแทน (แต่ก็ไม่ได้ไปบ่อยนะ 555 หนูขอโทษ)

วันนี้เลยแวะไปเล็กน้อยเพื่อไหว้อากง และมาทีไรต้องได้ภาพกลับไป เพราะภายในศาลเจ้าแห่งนี้ที่แทรกตัวอยู่ในห้องแถว 1 ห้อง มีงานศิลปะฝาผนังที่สวยงามมาก รวมถึงองค์อากงและองค์เทพอื่นๆ ภายในก็สวยงามไม่น้อยเลย 

พิธีกรรมของที่นี่ก็ง่ายๆ ไม่ยุ่งยาก คือจุดธูปไหว้ศาลด้านนอก 2 จุด + เติมน้ำมันตะเกียง เสร็จก็เดินเข้าไปไหว้ขอพรกันภายใน ปกติฉันก็จะซื้อชุดธูปไหว้แหละ แต่วันนี้ขอผ่านก่อน 

เดินข้ามสะพาน

ระหว่างทางก็เจอศิลปะริมถนน

ไม่มีอะไรหรอก ซอยสวย

เห็นเป้าหมายแล้ว

ห้องเล็กๆ 

คนมากราบไหว้กันเยอะนะ

ภายในอัดแน่นไปด้วยงานศิลปะสวยงามสดใส

ถ่ายภาพออกมาก็ไม่สวยเท่ามาดูเอง

ศาลเจ้าไต้เสี่ยฮุกโจ้ว วัดสามจีน-ไตรมิตร 

• พิกัด
• ประวัติคร่าวๆ 

ถนนเยาวราช ข้าฯ มาแล้ววววว

คงไม่มีใครไม่รู้จักถนนเยาวราช ซึ่งขึ้นชื่อในเรื่องของกิน ฉันก็รู้จักแหละนะ แต่ด้วยความไม่ชอบคนเยอะ และไม่ใช่สายกิน ก็เลยแทบไม่เคยมาเดิน ส่วนใหญ่ไปสำเพ็งแหล่งงานฝีมือมากกว่า

วันนี้มาเดินตามฝาท่อสวยของกทม ก็เดินงมหา ถนนเยาวราช อยู่หนายยยยยย ว่าแล้วก็เปิด Map ดูทิศทาง ดูไปดูมาก็ยังโง่ๆ มึนๆ ไหนหว่า 

และด้วยความที่ตรอกซอกซอยยิบย่อยเยอะเกิ๊น บางทีเดินๆ ไป พอมองแผนที่อีกที อ้าว...ผิดทาง 555 นับศูนย์ใหม่หลายรอบกันเลยฉัน

นี่คือตรงไหนสักแห่ง สวยดีเลยถ่ายภาพมา แล้วก็เดินต่อ

เจอป้ายนี้แทบเลี้ยงฉลอง

สวย

เดินมาเมื่อย เห็นน่ากิน เลยแวะเข้าไปสั่งอย่างมั่นใจ หมี่หวาน 1 ถ้วย

ได้หมี่หวานจริงๆ ค่ะ ไม่มีอย่างอื่นปน 555
เขามีเมนูอื่นที่ใส่เครื่องด้วย แต่เราโง่ซะ เลยนั่งซดไปจนหมด เย็นชุ่มคอ 
บะหมี่อย่างเดียวกันอร่อยดีนะ

ระหว่างซดบะหมี่ก็ศึกษาเป้าหมาย กดรับได้แบบมึนๆ 

แท่น แท้นนนนน เจอแย้ว ต้องมาดูตัวจริงล่วย

ตรงนี้ดำเขลอะเชียว

จุดเก็บ NFT ฝาท่อมียาวไกล เดินผ่านตรงนี้สวยงามมาก

ที่แท้คือชุมชนเลื่อนฤทธิ์ เคยเห็นใน FB ว่ามีเวิร์กชอป คงต้องรอเย็น กลับบ้านล่ะ เอ้ย...ยัง

คลองโอ่งอ่างกับงานศิลปะ

จุดต่อไปเดินไปไกลอยู่ แต่เราจะท้อไม่ได้ ไหนๆ มาแล้วต้องให้คุ้มค่าเดินทาง ฮึบ ฮึบ ว่าแล้วก็เดิน เดิน เดิน กว่าจะถึงก็ต้องข้ามถนนหลายสายที่รถเยอะ+ไม่มีทางให้ข้าม ต้องรอจังหวะเอง 

งานศิลป์ของที่นี่ดูรกร้าง คงเพราะนานแล้วล่ะ มีบางจุดภาพงานศิลป์หายไปแล้ว เหลืออยู่แค่ที่เห็น เราก็เดินเก็บไปเรื่อยๆ ให้ครบ

ถึงจนได้

คลองโอ่งอ่าง

ประตูแบบนี้น่าจะเยอะ

นึกถึงตอนเด็ก ที่บ้านพยายามสอนภาษาจีนให้ แต่นังนี่แทบไม่รับเลย 555
ตรงนี้ ลื้อขื่อตีก่อ น่าจะแปลว่า "คุณจะไปไหน" หรือ "เอ็งจะไปไหน"

ปิดฉากการเดิน

พอเดินไปก็ต้องเดินกลับ หาทางไป MRT ที่ใกล้ที่สุดก็คือสามยอด ระหว่างทางก็พบกับถนนที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง ฝุ่นเยอะ ทางเดินราวกับเขาวงกดที่เขาทำช่องไว้ให้เดิน 

ที่ไหนสักแห่งที่ไม่รู้จัก

ได้เวลากลับบ้าน

นี่คือระยะทางและจำนวนก้าวที่เดินวันนั้น