| ภาพตอนเช้าไปเดินเอาเท้าแตะทรายกับน้ำทะเล |
กลางเดือนกรกฏาคม 2569 ที่ผ่านมา พี่สาวชวนไปเที่ยวบางแสนกัน ไปกันในหมู่พี่น้อง พี่เขยเอารถตู้ของที่บ้านพาพวกเราเดินทางจากกทม. มุ่งหน้าสู่บางแสน
ห้องพักที่นี่พี่ชายที่อยู่ชลบุรีเป็นคนจองให้ พักกัน 1 คืน เป็นห้องพักริมชายหาด (กิจกรรมในครอบครัวของแท้ค่ะ 555)
เราไม่ใช่คนที่ชอบเที่ยวสักเท่าไร แต่สมัยวัยรุ่นถ้าจะไปทะเลเราจะเลือกทะเลแบบที่เป็นทะเลลงเล่นได้ บางแสนจึงไม่ใช่ทางเลือกของเรา
| ตื่นตาตื่นใจ ไม่ได้เห็นทะเล้ทะเลมานานหลายปี |
รอบที่มาบางแสนครั้งนี้ได้เห็นความอึดอัดในการเดินทาง ร้านค้าริมหาดมากมาย ทั้งแบบรถเข็นและแบบร้าน เยอะจนเลือกไม่ถูก ไม่มีทางรู้ว่าร้านไหนอร่อยจนกว่าจะได้เข้าไปนั่งกิน รีวิวก็ใช่ว่าจะเชื่อได้ตลอด รถติดมากเพราะถนนแคบ รถเยอะ ตอนกลางคืนยิ่งหนักหนาสาหัส หยุดนิ่งตลอดทางกลับที่พัก
ตอนกลางวันริมหาดก็ลงไปเดินไม่ไหว แดดแรงเกินไป ตอนกลางคืนหาดทรายหายไป น้ำซัดเข้าตรงเขื่อนกั้นคลื่นอย่างแรง ลมทะเลพัดแรง อากาศจึงไม่ร้อน ทางเดินริมเขื่อนหนาแน่นไปด้วยโต๊ะเก้าอี้ที่วางกันชิดติดกัน คนวัยทำงานนั่งดื่มกินกัน บางคนกินกันถึงเช้า เก้าอี้โต๊ะก็มีให้เช่า ร้านรถเข็นก็เต็มพื้นที่ ร้านที่อยู่อีกฝั่งถนนก็เป็นพวกผับบาร์
ช่างวุ่นวายนัก ลองไปเดินเล่นริมหาดสักพักก็กลับมานั่งหน้าโรงแรม รับลมคุยกันในหมู่พี่น้อง แล้วก็เข้านอน เราเอา ipad ไปด้วยเพราะคิดว่าคงไม่มีอะไรให้ดูนักในทีวี และก็จริงดังคาด มีแต่ข่าวน่าเบื่อ ก็เลยนอนดูซีรี่ส์ From รอเวลาง่วง
ห้องนี้เราพักคนเดียว เพราะแฟนไม่ไปด้วย คนอื่นก็มากันเป็นครอบครัวก็ไปพักกันเอง คืนนั้นนอนไม่ค่อยหลับเท่าไร แถมยังตื่นมาตอนตี 3-4 เพราะมีจุดพลุตรงชายหาด สีสันจริงๆ 555
แต่ก็รู้สึกดีที่ได้เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง ก่อนหน้านี้ 1 สัปดาห์เราก็ป่วยหนักหนาสาหัส ไข้ขึ้นหนักอยู่ 5 วัน ยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ ตอนเช้าฟ้าสว่างเลยออกไปเดินเล่น ได้เจอจุดที่มีหาดทรายให้ลงไปเดินเหยีบบทรายเหยียบน้ำทะเลบ้าง จนถึงเวลาที่นัดกันก็กลับมากินอาหารเช้าที่โรงแรม พักผ่อนแล้วกินข้าวเที่ยงและกลับกทม.
ระหว่างทางแวะหนองมนซื้อของกินกลับบ้าน พี่สาวออกตังค์ให้ทั้งทริป รวมถึงของซื้อกลับบ้าน
ตอนไปไม่อยากขับรถไปจอดที่บ้านพี่สาว เลยขอแรงพี่ชายอีกคนไปรับเราที่ BTS สักแห่งที่เขาผ่าน สรุปว่าขากลับหอบหิ้วของฝากพะรุงพะรังขึ้น BTS กลับบ้าน โสนะหน้า ครั้งหน้าคงเอารถไปจอดที่บ้านพี่สาวดีกว่า 555
| ภาพนี้ใต้ BTS พญาไท กทม ระหว่างรอพี่ชายมารับ |
ได้ไปวัดอีกจนได้
เคยคิดเล่นๆ ว่าด้วยวัยนี้มักมีแต่คนชวนเข้าวัด ไม่มีชวนไปเที่ยวธรรมชาติบ้างเลย นี่ไง้บางแสน แต่ก็ไม่พลาดกับการเข้าวัด 555
จริงๆ ที่นี่คือศาลเจ้า ชื่อว่า ศาลเจ้าหน่าจาซาไท้จื้อ สิ่งก่อสร้างมากมาย มองดูสวยงาม แต่พอเข้าไปจะหาจุดถ่ายภาพจริงๆ จังๆ กลับพบว่าที่นี่จัดข้าวของรกเกินไป เราเลยไม่รู้จะถ่ายภาพยังไงให้ออกมาสวย เดินวนไปวนมาหามุมถ่ายภาพ ก็ได้มานี่แหละ คนที่เขาถ่ายภาพเก่งคงถ่ายออกมาสวยหลายมุมอ่ะนะ
| มาแนว LOMO |
โรงแรมที่เรียกว่า บูติกโฮเทล
ดัดแปลงจากตึกแถว ภายในตกแต่งสวยอยู่ ไม่รก แต่ที่จอดรถน้อยไปหน่อย รถตู้ของพี่สาว-พี่เขยหาที่จอดลำบากมากกกกกก
ยามเย็นที่ร้านอาหาร
ไปขับวนหาร้านอาหาร ไม่รู้ว่าร้านไหนอร่อยมั่ง ในที่สุดก็ได้ร้านนี้ อยู่จนพระอาทิตย์ตกน้ำป๋อมแป๋ม
ยามเช้ากับหาดทรายเล็กๆ และน้ำทะเล
เช้ามาก็เดินไปเรื่อยๆ ได้เจอหาดทรายให้ลงไปย่ำเล่นได้ ข้างหลังก็คือร้านอาหารที่น่าจะโต้รุ่ง เก็บมาแต่ภาพถ่ายและความทรงจำ
0 ความคิดเห็น