รถติดที่บางแสน

ภาพตอนเช้าไปเดินเอาเท้าแตะทรายกับน้ำทะเล

กลางเดือนกรกฏาคม 2569 ที่ผ่านมา พี่สาวชวนไปเที่ยวบางแสนกัน ไปกันในหมู่พี่น้อง พี่เขยเอารถตู้ของที่บ้านพาพวกเราเดินทางจากกทม. มุ่งหน้าสู่บางแสน 

ห้องพักที่นี่พี่ชายที่อยู่ชลบุรีเป็นคนจองให้ พักกัน 1 คืน เป็นห้องพักริมชายหาด (กิจกรรมในครอบครัวของแท้ค่ะ 555)

เราไม่ใช่คนที่ชอบเที่ยวสักเท่าไร แต่สมัยวัยรุ่นถ้าจะไปทะเลเราจะเลือกทะเลแบบที่เป็นทะเลลงเล่นได้ บางแสนจึงไม่ใช่ทางเลือกของเรา 

ตื่นตาตื่นใจ ไม่ได้เห็นทะเล้ทะเลมานานหลายปี

รอบที่มาบางแสนครั้งนี้ได้เห็นความอึดอัดในการเดินทาง ร้านค้าริมหาดมากมาย ทั้งแบบรถเข็นและแบบร้าน เยอะจนเลือกไม่ถูก ไม่มีทางรู้ว่าร้านไหนอร่อยจนกว่าจะได้เข้าไปนั่งกิน รีวิวก็ใช่ว่าจะเชื่อได้ตลอด รถติดมากเพราะถนนแคบ รถเยอะ ตอนกลางคืนยิ่งหนักหนาสาหัส หยุดนิ่งตลอดทางกลับที่พัก

ตอนกลางวันริมหาดก็ลงไปเดินไม่ไหว แดดแรงเกินไป ตอนกลางคืนหาดทรายหายไป น้ำซัดเข้าตรงเขื่อนกั้นคลื่นอย่างแรง ลมทะเลพัดแรง อากาศจึงไม่ร้อน ทางเดินริมเขื่อนหนาแน่นไปด้วยโต๊ะเก้าอี้ที่วางกันชิดติดกัน คนวัยทำงานนั่งดื่มกินกัน บางคนกินกันถึงเช้า เก้าอี้โต๊ะก็มีให้เช่า ร้านรถเข็นก็เต็มพื้นที่ ร้านที่อยู่อีกฝั่งถนนก็เป็นพวกผับบาร์ 

ช่างวุ่นวายนัก ลองไปเดินเล่นริมหาดสักพักก็กลับมานั่งหน้าโรงแรม รับลมคุยกันในหมู่พี่น้อง แล้วก็เข้านอน เราเอา ipad ไปด้วยเพราะคิดว่าคงไม่มีอะไรให้ดูนักในทีวี และก็จริงดังคาด มีแต่ข่าวน่าเบื่อ ก็เลยนอนดูซีรี่ส์ From รอเวลาง่วง

ห้องนี้เราพักคนเดียว เพราะแฟนไม่ไปด้วย คนอื่นก็มากันเป็นครอบครัวก็ไปพักกันเอง คืนนั้นนอนไม่ค่อยหลับเท่าไร แถมยังตื่นมาตอนตี 3-4 เพราะมีจุดพลุตรงชายหาด สีสันจริงๆ 555

แต่ก็รู้สึกดีที่ได้เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง ก่อนหน้านี้ 1 สัปดาห์เราก็ป่วยหนักหนาสาหัส ไข้ขึ้นหนักอยู่ 5 วัน ยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ ตอนเช้าฟ้าสว่างเลยออกไปเดินเล่น ได้เจอจุดที่มีหาดทรายให้ลงไปเดินเหยีบบทรายเหยียบน้ำทะเลบ้าง จนถึงเวลาที่นัดกันก็กลับมากินอาหารเช้าที่โรงแรม พักผ่อนแล้วกินข้าวเที่ยงและกลับกทม.

ระหว่างทางแวะหนองมนซื้อของกินกลับบ้าน พี่สาวออกตังค์ให้ทั้งทริป รวมถึงของซื้อกลับบ้าน

ตอนไปไม่อยากขับรถไปจอดที่บ้านพี่สาว เลยขอแรงพี่ชายอีกคนไปรับเราที่ BTS สักแห่งที่เขาผ่าน สรุปว่าขากลับหอบหิ้วของฝากพะรุงพะรังขึ้น BTS กลับบ้าน โสนะหน้า ครั้งหน้าคงเอารถไปจอดที่บ้านพี่สาวดีกว่า 555

ภาพนี้ใต้ BTS พญาไท กทม ระหว่างรอพี่ชายมารับ

ได้ไปวัดอีกจนได้

เคยคิดเล่นๆ ว่าด้วยวัยนี้มักมีแต่คนชวนเข้าวัด ไม่มีชวนไปเที่ยวธรรมชาติบ้างเลย นี่ไง้บางแสน แต่ก็ไม่พลาดกับการเข้าวัด 555 

จริงๆ ที่นี่คือศาลเจ้า ชื่อว่า ศาลเจ้าหน่าจาซาไท้จื้อ สิ่งก่อสร้างมากมาย มองดูสวยงาม แต่พอเข้าไปจะหาจุดถ่ายภาพจริงๆ จังๆ กลับพบว่าที่นี่จัดข้าวของรกเกินไป เราเลยไม่รู้จะถ่ายภาพยังไงให้ออกมาสวย เดินวนไปวนมาหามุมถ่ายภาพ ก็ได้มานี่แหละ คนที่เขาถ่ายภาพเก่งคงถ่ายออกมาสวยหลายมุมอ่ะนะ


มาแนว LOMO






โรงแรมที่เรียกว่า บูติกโฮเทล

ดัดแปลงจากตึกแถว ภายในตกแต่งสวยอยู่ ไม่รก แต่ที่จอดรถน้อยไปหน่อย รถตู้ของพี่สาว-พี่เขยหาที่จอดลำบากมากกกกกก




ยามเย็นที่ร้านอาหาร

ไปขับวนหาร้านอาหาร ไม่รู้ว่าร้านไหนอร่อยมั่ง ในที่สุดก็ได้ร้านนี้ อยู่จนพระอาทิตย์ตกน้ำป๋อมแป๋ม 


ยามเช้ากับหาดทรายเล็กๆ และน้ำทะเล

เช้ามาก็เดินไปเรื่อยๆ ได้เจอหาดทรายให้ลงไปย่ำเล่นได้ ข้างหลังก็คือร้านอาหารที่น่าจะโต้รุ่ง เก็บมาแต่ภาพถ่ายและความทรงจำ



Sea Glass มาหาเล่นกับเขามั่ง แต่ยังไม่มนสวยเท่าของคนอื่น







ถ้ามีชุดพร้อมจะลงไปเดินเล่นบนนี้

แอบถ่ายหมา

ตอนนี้มีคนไปถ่ายตรงหน้า มันเลยลุกขึ้นเห่าแบบ non stop 

ตรงนี้คือจุดนั่งกินกันตอนกลางคืน ส่วนตรงกำแพงริมหาดก็เอาเก้าอี้มานั่งกัน หนาแน่นมาก


ร้านขนมปัง Sourdough มาตั้งร้านตอนเช้า เราซื้อกลับมา 1 ก้อน อร่อย

มีแบบ Sandwich ด้วย 


รอทริปถัดไป...

แสดงความคิดเห็น

0 ความคิดเห็น