พิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติ อีกรอบกับมุมที่ไม่เคยไปเดิน


อีกครั้งที่ได้ไปพิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติ ที่คลองหลวง ปทุมธานี ส่วนหนึ่งก็เพราะอยู่ใกล้บ้าน ที่นี่จัดงานขายสินค้าและให้ความรู้ด้านการเกษตรทุกเสาร์-อาทิตย์แรกของเดือน (บางเดือนจัดงานพิเศษหลายวันกว่านี้) 




รอบนี้ไปกะไปดูเผื่อเขามีขายกล่องชันโรง ว่าจะลองเลี้ยงเอาไว้กิน ไว้แจก จอมโปรเจกต์ก็เรานี่แหละ 555 

แต่ก็ไม่มี เลยเดินซื้อของกิน ซื้อต้นไม้มาด้วย ไม่ได้ถ่ายภาพอะไรสักเท่าไร จนถึงตอนกลับเดินกลับมาที่จอดรถ เห็นทุ่งนากว้าง ทุ่งดอกบัว สะพานไม้ เรือนไทยอยู่ลิบๆ เลยว่าจะเดินกลับมาดู เพราะใกล้ที่จอดรถ 

จากนั้นก็เป็นการเดินเที่ยวแบบเดินกันเหงื่อซึม

Wisdom King Farm สาธิต 1 ไร่พอเพียง

ปกติเขาคงมีอบรมมั้ง แต่วันที่มานี่ไม่มีกิจกรรมอะไรตรงนี้ มีคนมาเดินบ้าง 3-4 คน เราก็เลยเดินชมพื้นที่ ชมต้นไม้ เขามีต้นอ่อนข้าวไว้ให้มาดำนากัน น่าจะเป็นกิจกรรมวันอื่น









โซนเรือนไทย 4 ภาค

ตรงนี้มีตัวอย่างเรือนไทยของทุกภาค สวยมาก วันนี้ไม่ได้เปิดให้ขึ้น เลยเดินตามใต้ถุนบ้าน ชมต้นไม้ใหญ่ที่มีรอบบริเวณ

ปกติเราเป็นพวกไฟฟ้าเยอะ ไฟฟ้าสถิตย์ โดยเฉพาะตอนลงจากรถที่ขับเอง โดนช็อตจนหลอนไม่กล้าจับอะไรที่เป็นโลหะเลยตอนลงจากรถ มาที่นี่ต้นไม้ใหญ่เยอะมาก พอเดินไปเราจะหงายมือขึ้นอาบป่าแบบไม่จับต้นไม้อ่ะ รู้สึกบนฝ่ามือมีไฟฟ้าแตกตัวจิ๋วๆ ระยิบระยับเลย รู้สึกเหมือนคลายประจุไฟฟ้าสถิตย์แบบไม่เจ็บ

ตอนออกจากบ้านมาที่นี่ก็มาแบบไม่ได้ตั้งตัว คือกำลังคิดว่าไปดีหรือไม่ไปดี แต่พองานที่ทำมันเกิดติดขัดจนออกอาการหงุดหงิดเล็กๆ ประกอบกับวันก่อนหน้ามีเรื่องค้างคาใจ ก็เลยตัดสินใจมาที่นี่ 

ชีวิตช่วงหลังๆ ก็คิดว่าตัวเองปล่อยวางได้เยอะแล้วนะ แต่บางวันเจอบางเรื่องราวที่ติดขัด เรื่องนั้นก็จะวนเวียนอยู่ในหัวไปมา ไม่ยอมลุดจากหัวซะที ก็เลยมาหาเรื่องคลายประจุเหมือนกับการคลายประจุไฟฟ้าสถิตย์นี่แหละ

พอกลับถึงบ้านก็ดีขึ้นเยอะ









โซนสะพานบนทุ่งนา

ตอนเดินจะกลับ เห็นมีสะพานหลากสีทอดผ่านกลับไปทางเดิม เลยขึ้นไปเดินเล่น แดดไม่แรงเท่าไร แต่ก็รีบเดินก่อนที่แดดจะมา





ขึ้นเรือขุด ต่อด้วยสะพานแขวน และทางเดินลอยฟ้า

พอกลับเข้าฝั่งก็ขึ้นเรือขุดที่เล็งเอาไว้แล้ว ขึ้นไปไม่มีอะไรนัก เห็นมีสะพานแขวนโยงจากเรือขุดไปยังทางเดินลอยฟ้า เอ้า ไหนๆ ก็มาแล้ว ไปไหนไปกัน

มีป้ายบนสะพานว่าห้ามแกว่ง แต่มันแกว่งเองค่า 555 เดินไปก็ลุ้นไป พอขึ้นบนทางเดินลอยฟ้า ยืนๆ ถ่ายภาพรู้สึกเหมือนสะพานมันโยกอ่ะ นี่ก็ลุ้น 555 ทางเดินต้องเดินลัดเลาะหลบหลีกกิ่งไม้ สนุกสนาน ช่วงนี้ได้กลับไปเป็นเด็กหลายรอบเลย












ได้เวลากลับ

เดินจนเหงื่อซึม ได้เวลากลับบ้าน ต้นไม้ในรถรออยู่ กลัวมันเฉาน่ะ ไม่งั้นจะเดินอีก 555 แยกย้ายไว้ต้นเดือนหน้าค่อยว่ากันอีกครั้งนะคะ




แสดงความคิดเห็น

0 ความคิดเห็น