ฆาตกรในกระจกเงา

ในบรรดาเรื่องหลอนๆ ที่น่ากลัวที่สุดสำหรับฉัน ดูเหมือน "กระจก" จะติดอันดับหนึ่งในรายการเลยทีเดียว แม้จะเป็นคนไม่กลัวผี แต่ในยามค่ำคืนที่มองเข้าไปในกระจก แล้วดันเกิดความคิดน่ากลัวขึ้น ก็ทำเอาแทบขนหัวลุกเลยทีเดียว 

ก็กลัวว่าตัวเราที่อยู่ในกระจกจะดันยิ้มให้เราโดยที่เราไม่ได้ยิ้มด้วยนี่สิ นี่ยังไม่ต้องคิดว่าถ้าเงานั้นยกมือโบกให้ ไม่รู้จะใจแข็งไม่ร้องออกมาได้ยังไง

ดังนั้นฉันจึงเลือกอ่านหนังสือเล่มนี้ในเวลากลางวัน เพื่อความปลอดภัยแห่งจิตใจ อิอิ

(ตอนแรกที่เริ่มอ่านเป็นตอนกลางคืน แต่เมื่อหนังสือบรรยายถึงเรื่องหลอนๆ ฉันก็ทำใจต้องปิดหนังสือลง เพื่อไปทำอย่างอื่นแทน)


ด้วยความน่ากลัวเช่นนี้ กระจกดูเหมือนจะเป็นที่มาของหลายเรื่องราวที่ลึกลับ ตั้งแต่เทพนิยายไปจนถึงหนังผีในยุคใหม่ทั้งหลาย

กระจกของแม่มดในสโนว์ไวท์ มีเวทมนต์ที่บอกความจริงได้ทุกอย่างในโลก กระจกที่พาอลิศไปท่องดินแดนอันมหัศจรรย์ในหนังสือ Through the looking glass ภาคต่อของ Alice in Wonderland กระจกในหนังเรื่อง Skeleton Key ที่เป็นสื่อในการสลับร่างของสองคน และกระจกใน Mirror หนังสยองขวัญที่มีผีร้ายสิงสู่

นั่นคือเรื่องที่มีเนื้อเรื่องหลักเกี่ยวข้องกับกระจก (เท่าที่นึกออกตอนนี้) และยังมีเรื่องที่แทรกเรื่องกระจกเข้ามาเพื่อเสริมความน่ากลัวให้กับเนื้อเรื่อง เท่าที่นึกออกก็คือหนังเรื่อง Below หนังผีในเรือดำน้ำ ที่มีฉากหนึ่งของผีในกระจก

จริงๆ ยังมีอีกเยอะที่สร้างเรื่องหลอนในกระจก แต่นึกไม่ออกในขณะนี้

(เรื่องตลกที่มีกระจกเป็นตัวเด่นก็คือ The Tenth Kingdom ที่พ่อของเวอร์จิเนียทำกระจกแตกแล้วต้องพบกับโชคร้ายอย่างต่อเนื่อง ไปจนทำกระจกในเมืองคนแคระแตกเป็นสิบบานจนถูกไล่ล่า ที่สำคัญเรื่องนี้กระจกยังเป็นสื่อในการพาคนข้ามอาณาจักรต่างๆ ไปมาได้อีกต่างหาก)




หนังสือ "ฆาตกรในกระจกเงา" เปิดฉากฆาตกรรมปริศนาด้วยภาพการเสียชีวิตของนักเขียนหน้าใหม่ในแมนชั่นส่วนตัว และรอยเท้าเปื้อนเลือดที่เดินไปหยุดที่หน้ากระจกเงาบานหนึ่ง ที่สำคัญคือเรื่องราวการเสียชีวิตของเธอนั้นไปพ้องกับนวนิยายขนาดสั้นที่เธอกำลังเขียนอยู่ หลังจากนั้นก็ยังเกิดการเสียชีวิตของอีกหลายคนตามมา 

เอ็ทสึโกะเคยมีอดีตอันขมขื่นกับ "ไอ" ลูกพี่ลูกน้องที่หน้าตาคล้ายกันมาก ไอเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเมื่ออายุแค่ห้าขวบ ยามที่เอ็ทสึโกะมองกระจก เธอมักรู้สึกว่าเงาที่มองตอบมานั้นคือไอ แม้แต่คนอื่นก็รู้สึกอยู่บ้าง

"...(เธอ)บอกว่ากระจกน่ากลัว พอฉันถามว่าทำไม เธอตอบว่ารู้สึกเหมือนภาพสะท้อนในกระจกไม่ใช่ตัวเอง แต่เป็นคนอื่น ... แต่ก็พิลึกนะ เพราะภาพคุณเอ็ทสีโกะในกระจกดูเหมือนคนอื่นจริงๆ ด้วย"
(ตัดตอนบางส่วนมาจากหนังสือหน้า 117)

แม้ว่าหนังสือจะไม่หนามาก แต่ด้วยการดำเนินเรื่องอย่างรวดเร็ว ฉับไว ไม่ยืดเยื้อ จึงมีเรื่องลึกลับซ้อนเรื่องลึกลับหลายซ้อน ทำให้นักเดาอย่างฉันถึงกับเดาไม่ออกเลยทีเดียว เหมาะสำหรับคนเบื่อแนวฮอลลีวู๊ดอย่างฉันดีมากๆ

+++++++++

ก่อนจบขอฝากคลิปวิดีโอที่ได้ดูนานแล้วใน youtube หลอนใช้ได้เลยล่ะ







ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยม