BAC Passport Winter Edition 2026 เก็บตกย่านบางรัก

ภาพจากใน Maison JE

มีโอกาสได้ไปอบรมพลังกายทิพย์เพื่อสุขภาพของคุณย่าเยาวเรศ บุนนาค ที่วัดสุทธิวราราม ซึ่งต้องเข้าอบรมทั้งหมด 3 วัน ตั้งแต่ 8 โมงเช้าถึง 5 โมงเย็น (โดยประมาณ)

ปกติจะเป็นพวกทำธุระเสร็จแล้วรีบกลับบ้าน นิสัยนี้เกิดขึ้นตอนมีบ้านเป็นของตัวเองและเลี้ยงแมว ถ้าเป็นสมัยก่อนตอนเรียนกับตอนทำงาน ฟ้าไม่มืดไม่กลับ บางคืนตี 1 ตี 2 เดินเข้าซอยบ้านดึกๆ ไม่เคยกลัว ตอนนี้เหรอ พระอาทิตย์ตกดินแล้วจะเริ่มวิตกจริต ต้องรีบหาทางกลับบ้านโดยเร็ว 555

หลังเลิกเรียนวันที่ 2 ก็เห็นว่ายังมี Stamp ขาดไปในละแวกบางรัก 3 แห่ง หลังเลิกเรียนเลยตัดสินใจไปเก็บแสตมป์

Warin Lab

ที่นี่เคยมาครั้งก่อนโน้นนนนน ไม่พบเจ้าหน้าที่ เลยไม่ได้แสตมป์ วันนี้เลยเดินทางไปที่เดิม ปกติเราใช้วิธีเดินจากวัดสุทธิฯ ไป BTS สะพานตากสิน แต่เนื่องจากต้องเดินไปอีกไกลกว่าจะถึง Warin Lab เราก็เลยว่าจะนั่งรถเมล์

รถเมล์ไม่มาซ้าที รถกระป้อมาจอดด้านหน้า คนขึ้นเต็มเลย เราเลยถามว่าผ่านโอเรียนเต็ลหรือเปล่า น้องบอกผ่านก็เลยขึ้นไป ไม่ได้นั่งรถแบบนี้มานาน ช่างน่าตื่นเต้นนัก 555

เข้าไปด้านหน้าของ Warin Lab มีโต๊ะอาหารเลี้ยงแขก เราเลยเดินไปตรงประตูแล้วชูสมุดแสตมป์ให้น้องเจ้าหน้าที่ดูว่าเข้าไปได้ไหม น้องพยักหน้า เราเลยเข้าไปยืนแอบตรงเคาน์เตอร์ จัดการแสตมป์เรียบร้อย มองข้างในเห็นงานที่จัดแสดงสวยเชียวล่ะ อยากเดินดูแต่เหมือนเขามีแขก VIP เราก็เลยขอผ่านก่อนรอบนี้ กลัวไปทำเบอะบะ

Stamp ของ Warin Lab กับ Maison JE

ไปต่อที่ต่อไปดีกว่า

Maison JE

มาถึงถนนใหญ่ก็เปิด Map และเดิน เดิน เดิน ข้ามถนนตรงนี้ยากอยู่ เพราะต้องข้ามถนนทางด่วนพอดี แล้วก็เดินลอดใต้ทางด่วนไป

ด้านนอกกำลังทำอะไรไม่รู้แหละ เปิดเข้าไปด้านใน โอ้ว นิทรรศการเขาน่าสนใจเชียวล่ะ

ที่นี่อ่าน เมซอง เจอ หรือเปล่าหว่า? ความรู้ภาษาฝรั่งเศสยังพอเหลือเศษเสี้ยวในความทรงจำ เพิ่งมาสงสัยตอนเขียนบล็อกนี่แหละ เลยไม่ได้ถามน้องอ่ะนะ

เหมือน Graphic Novel ที่เคยดูสมัยเด็กๆ เลย พี่ชายซื้อมา ตอนนั้นเราอ่านไม่ออก แต่ชอบดู

นิทรรศการวันนี้เป็นของศิลปิน 7 ท่าน และเราซึ่งไม่ได้อยู่ในวงการศิลปะ ก็ไม่รู้จัก 555 น้องพนักงานมาเดินเป็นเพื่อนช่วยแนะนำศิลปินให้รู้จัก ชวนคุยชวนดู

มีศิลปินญี่ปุ่นคนหนึ่งนามสกุล Soup เราก็ หะ นามสกุลแปลกเลยถามน้อง น้องเลยเล่าให้ฟังว่าเป็นนามสกุลที่ตั้งเอง (คงเหมือนนามปากกาในวงการหนังสือ) เนื่องจากเขาเคยทำซุปให้คนอื่นกิน แต่มันไม่อร่อยเลย แล้วก็เกิดความประทับใจ เอามาตั้งเป็นชื่อตัวเองซะเลย

อ่ะ ประมาณนี้ ถ้าจำไม่ผิด (ถ้าจำผิดขอโทษด้วยจ้า) มีเจ้าหน้าที่มาเดินนำชมก็ดีอยู่นะ ได้รู้เกร็ดเล็กๆ น้อยๆ น้องพนักงานน่ารักมาก

ศิลปะของที่นี่สีสันสดใส จัดจ้าน เป็น Street Art และแนวการ์ตูน (เขาเรียกแบบนี้ป่าวน้อ 555) คงเดินเพลินกว่านี้ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้เย็นแล้ว และยังต้องไปอีกที่นึง

อยากมาเดินดูอีก แต่ไม่รู้จะมีโอกาสหรือเปล่า

Kyla

ออกจากที่ Maison JE ท้องฟ้ายังสว่าง แต่ก็เริ่มจะเข้าสู่ยามเย็น และฉันต้องเดินข้ามถนนและเดินเลียบทางด่วนตาม Map ไป ก่อนข้ามไปก็มองๆ ว่ามีทางให้เดินไหมหว่า พอเห็นว่ามีทางเดินแคบๆ ก็ข้ามไป

ถนนช่วงนี้ถ้าดึกก็ไม่ค่อยน่าเดินสักเท่าไร มันเปลี่ยวเอาเรื่องเลย เดินไปเรด้าก็จับทิศทางรอบด้านเลยว่ามีใครเดินตามมาไหม ด้านในของรั้วใต้ทางด่วนนอกจากคนไร้บ้านคนหนึ่งที่นั่งอยู่ ก็มี Street Art ละแวกนี้ถ้าตรงไหนเป็นตึกร้าง รั้วร้าง (หรือไม่ร้าง แต่ไม่ได้เปิดทำการค้า) ก็จะมีคนไปสร้างงานศิลป์ไว้ สงสัยเหมือนกันว่าเจ้าของเขาชอบมั้ย แต่ก็คงดีกว่าพ่อสถานบันล่ะนะ

Kyla เป็นร้านอาหารเปิดบ่ายแก่ๆ ด้วยเหตุนี้เราจึงตัดสินใจมาหลังจากอบรมแหละ ถ้าเป็นช่วงวันอื่นคงต้องรอนานกว่าที่นี่จะเปิด

ตอนเดินหาเราก็มึนเกิ๊น ตรงซอกนั้นแทบไม่มีร้านค้า ป้ายชื่อร้านก็ไม่เห็น เดินหันไปหันมา ก็หันมาเห็นชื่อร้าน Kyla เล็กๆ อยู่ตรงมุม มีคนนั่งกินอยู่ด้านใน ดูเหมือนร้านเล็กๆ เข้าไปมีโต๊ะ 2 ตัว (มั้ง) กับเคาน์เตอร์ที่มีแสตมป์

น่าจะเรียกว่าร้านลับได้เลยนะเนี่ย

อยากดูแต่ไม่ไหวล่ะ Y_Y

ขนาดของร้านเราไม่แน่ใจ ที่เราคิดเอาเองว่าเล็กอาจไม่เล็ก เพราะพอออกมาแล้วเห็นป้ายบอกว่ามีนิทรรศการศิลปะ อ้าว มีด้วยเหรอ แต่ก็ไม่ได้กลับเข้าไปอีกรอบ ณ ตอนนี้เหนื่อยมาก แล้วยังต้องเดินกลับไปที่ BTS สะพานตากสินอีก ความเป็นคนกลางคืนของฉันจบลงนานแล้ว ตอนนี้คือช่วงที่ต้องชาร์จพลัง

หมายเหตุ : ตอนมาเขียนบล็อกถึงเห็นว่าเขามีคำว่า Gallery ต่อท้ายชื่อด้วยอ่ะ และได้ดูภาพใน Google Map เห็นว่าร้านใหญ่มาก เบ๊อะจังเลยฉัน 555

กลับบ้านได้

จากจุดสุดท้ายเดินกลับไปขึ้น BTS โชคดีมากที่ได้นั่งทั้งจากตรงนี้ และจากสถานีสยาม ถึงบ้านวันนี้ก็ฟ้ามืด แฟนแว๊นมารับที่คูคต เสร็จสิ้นภารกิจของวันนี้แล้ว วันนี้ใช้คุ้มเลย