มาต่อกันกับอีก 3 แห่งตามเส้นทางสายสีเขียวของ BTS
Cinema Oasis
ย้อนกลับมาที่ BTS สะพานควาย นั่งไปลงพร้อมพงษ์ (จริงๆ คือยืน Y_Y) แล้วเดินหา Cinema Oasis ไม่ไกลถ้าเทียบกับที่อื่น พอเห็นด้านหน้าปุ๊บ นึกถึงอดีต (อีกแล้วฉัน) หน้าตาด้านหน้าคล้ายกับโรงละครเวทีที่เคยไปดูกับเพื่อนสมัยมัธยม จำชื่อไม่ได้แล้ว คล้ายมาก เพียงแต่โรงละครที่เคยไปมีทางเดินเข้าทางด้านซ้าย แต่ที่นี่ไม่มี
ที่นี่เป็นโรงหนังอิสระที่ฉายหนังน่าสนใจอยู่นะ ถ้ามาแบบมีเวลาก็อยากเข้าไปดู เพราะเราเองก็สายดูหนังเหมือนกัน
 |
| ละแวกนี้อะไรก็ดูดีไปซะหมด |
เอาจริงนะ การมาเดินไล่ล่าหาแสตมป์แบบเรานี่ เน้นปริมาณ ไม่เน้นคุณภาพ พอไปที่ไหนที่ชอบเรามักก็แปะโป้งจองไว้ว่าจะมาวันหน้า หลายที่ และก็ไม่เคยได้ไปอีก ถ้าเป็นไปได้ก็อยากไปวันละ 1-2 แห่ง จะดีมาก แต่ก็นะ งบจำกัด เวลาของกิจกรรมก็จำกัด เลยต้องบอกผ่าน
ที่นี่จัดสถานที่น่านั่งมากกกกก มีแมวด้วยล่ะ และมันกลัวเราด้วยล่ะ 555 (จะหัวเราะทำไม)
- เว็บไซต์ : รอบฉายหนังของ Cinema Oasis
- Facebook : Cinema Oasis
- Instagram : Cinema Oasis
- เว็บไซต์ : BKKMenu ข้อมูลของที่นี่
- พิกัด
West Eden : Contemporary Art
เดินย้อนกลับมาทางเก่า แล้วเลยไปอีกไกล ใน Map ถ้าวัดจากเอ็มควอเทียร์คือ 1.1 กิโลเมตร ตอนแรกว่าจะหารถเมล์นั่งไปที่ปากซอย 2 ป้ายรถ แต่เดินไปเดินมาหาป้ายรถเมล์ไม่เจอ แถมยังต้องข้ามถนนอีก เดินคิดไปเรื่อยถึงปากซอยสวัสดี หรือสุขุมวิท 31 แล้ว
 |
| ถนนสะอาด ร้านค้าเป็นระเบียบ |
 |
| เจอร้านของนานมีระหว่างทาง แวะเข้าไปดูหน่อยน้า |
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เลยเดินต่อเข้าไปในซอย โอ้ว ในซอยนี้สะอาดมาก ร้านอาหารหรูมาก ทุกสิ่งเป็นระเบียบมาก เดินชมเพลินเลย และระหว่างเดินก็มองหามอร์ไซค์วินไปด้วย คิดว่าขากลับคงขอเป็นวินละกัน
ไปถึงอาคารหลังหนึ่งที่ Map บอกว่าถึงแล้ว ป้ายด้านหน้าบอกชื่อ West Eden อ่ะนะ ถูกที่ละ
อาคารด้านนอกเป็นร้านกาแฟ ด้านในก็มีล็อคแบ่งให้เช่าขายของ ไหนล่ะ West Eden แง จนต้องเดินย้อนออกมาถามร้านกาแฟ (อีกแล้วคับท่าน) ได้ความว่าเดินตรงไปจนสุดแล้วกดลิฟต์ขึ้นไป
เดินไปสุดแทบมองไม่เห็นลิฟต์เพราะหลบมุม หน้าลิฟต์มีเก้าอี้ท่าทางนั่งสบายบริการอยู่ เข้าไปในลิฟต์มีแต่ชั้น 1 กับ 4 ลิฟต์แคบๆ ถ้าคนกลัวที่แคบสงสัยจะเป็นปัญหา หันไปหันมาเห็น QR บอกว่าให้ลงทะเบียนก่อนเข้า รีบหยิบโทรศัพท์ แต่ไม่ทัน ลิฟต์เปิดแง้วอ่าาาา ไม่ได้ลงทะเบียนเลย
ตรงนี้ไม่หลงล่ะ เพราะมีแค่ทางเดินเดียวที่มุ่งตรงไปยังห้องแสดงงาน Questions of My 20s โดยนักศึกษาปีที่ 2 คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ นอกเหนือจากงานที่นำเสนอแล้ว ยังมีข้อความสั้นๆ บรรยายถึงความรู้สึกที่เกี่ยวข้องกับงานชิ้นนั้น
ขนาดงานไม่ใหญ่มากนัก เดินดูเพลินๆ หลังประทับตราของสถานที่แล้ว (ต้องรีบประทับตราก่อน เดี๋ยวลืม)
 |
| เป็นภาพสามมิติ เปลี่ยนไปตามมุมที่เราเดินไป |
 |
| คำบรรยายประกอบผลงานของภาพด้านบน |
Ming Artspace
ที่นี่ก็เป็นที่ที่น่าจดจำในความเอ๋อของฉันอีกแล้ว 555
ออกจาก West Eden ก็เรียกวินที่เล็งไว้ตอนขาไป ยังไงก็ขอนั่งมอร์มาที่ BTS ละกัน จากนั้นก็นั่งยาวมาถึงสถานีอุดมสุข
เคยอ่านของสมาชิกท่านหนึ่งใน Facebook : Ink Stamp Collectors of Thailand บอกว่านั่งรถสองแถวแดงเข้าไปได้ แต่อีฉันเลือกรถเมล์ตามที่ Map บอกว่ามีอยู่สายหนึ่ง สาย 48 ดูใน VIA Bus เห็นสาย 48 คันนึงกำลังจะมา เย้ แต่ แต่ แต่ ลืมดูว่ามันยังอยู่อีกไกลมากกกก แล้วตอนนั้นสมองก็ไม่ได้คิดนะว่าน่าจะไปรถสองแถวแดง ก็รอไปเถอะ คือประมาณว่าประหยัดเวลาเดินทางด้วย BTS แต่ต้องมาเสียเวลารอรถเมล์ ส่วนสาย 23 ก็มาเยอะมากกกกก เดี๋ยวๆ ก็มาอีกแล้ว สรุปว่ายืนรอเกือบครึ่งชั่วโมง (เน้นที่ยืน)
ตอนนั่งรถเมล์เข้าไปไม่นาน คือยังนั่งไม่หายเมื่อยเลย พอลงรถเมล์ก็ต้องเดินอีกแล้ว
 |
| ประตูนี้แหละที่พยายามไปเลื่อนเปิด แต่ไม่ใช่ตรงนี้ |
เข้าไปตาม Map (เช่นเคย เครื่องมือสำคัญสำหรับเราล่ะนะตอนนี้) เห็นป้ายอยู่ว่า Ming เย้มาถึงแล้ว เดินหาทางเข้า ที่เราเห็นคืออาคารปูนชั้นเดียวเล็กๆ ทางเข้าเขาบอกว่าที่จอดรถของ Ming เราก็เดินเข้าไปเลื่อนประตูอาคารปูน แต่มันล็อค อ้าวววววว ม่ายนะ
พยายามจะกดโทรศัพท์หาข้อมูล น้องผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังนั่งทำความสะอาดอะไรสักอย่างตรงทางเข้าก็เดินมาถาม พอรู้ว่าเราจะไป Ming เขาก็เดินนำไปเข้าซอยย่อยไปเจออาคารประตูสวยงามสไตล์จีน ตรงนี้นี่เอง ตรงที่เราไปคือที่จอดรถอ่ะป้า... ป้าเอ๋ออีกแล้ว 555
 |
| ต้องตรงนี้ |
 |
| เหนื่อยจนมือสั่น |
น้องพนักงานก็ไขประตูให้เข้าไป (หรือจะไม่ใช่พนักงานแต่เป็นท่านประธาน) แล้วก็ยืนคอยดูแล เราวางกระเป๋าตรงโต๊ะประทับตรา แล้วบอกว่าขอนั่งพักเหนื่อยแป๊บ น้องเขาก็รีบไปหยิบน้ำเปล่ามาให้ขวดหนึ่ง น่ารักซะ
พอประทับตราเสร็จก็ขอถ่ายรูปสักหน่อย รีบนิดนึงด้วยความเป็นคนที่เกรงใจคนรอ น้องคนนั้นกำลังยืนดูโทรศัพท์รอให้เรารีบๆ ออกไปซะ (อันนี้คิดเอาเองแบบฮาๆ น้องเขาอาจชอบยืนรอก็ได้ 555) พอกลับออกมาเขาก็ไขประตูปิด ไม่ได้ดูอะไรมาก แต่อยากกลับบ้านอยู่เหมือนกัน (แล้วเอาน้องมาอ้างนะป้า) จะรีบกลับไปเติมแมว
 |
| ไม่เหมือนหนู แต่เหมือนหมู |
One Day Pass คุ้มอยู่นะ
ขากลับรอรถสองแถวแดง ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ไม่สนใจจะจอด เลยต้องเรียกวินที่ผ่านมา พี่แกขับเร็วมากกกกกก แถมรถก็ส่ายเล็กน้อยจนต้องส่งพลังจิตให้ตรูรอดปลอดภัย ท่องไว้ ยังมีแมวรออยู่ที่บ้าน ห้ามจน ห้ามป่วย ห้ามเจ็บ ห้ามตาย
ขากลับนั่ง BTS ยาวถึงคูคต แทบหลับไปหลายรอบ เห็นในเน็ตมีคนบอกว่าบัตร One Day Pass ยื่นให้คนอื่นใช้ได้อีก แต่ตอนเราลงสถานีฝั่งคอนโด ไม่มึผู้โดยสารขึ้นมาเลยสักคน สรุปได้บัตรกลับบ้าน
ช่วงสุดท้ายนั่งรถเมล์ไปลงปากซอยบ้านแล้วต่อมอร์เข้าบ้าน จริงๆ มีมอร์วินอยู่ที่ BTS คูคตแหละ แต่เนื่องจากวินที่อุดมสุขทำเราหมดอารมณ์นั่งมอร์วินบนถนนใหญ่ไปเลย
ตอนนี้ Passport เหลือช่องว่างอยู่ 1 ช่องสำหรับปิดจบงานที่ Numthong Art Space ฝากไว้ก่อนเถอะ
0 ความคิดเห็น