เดินเที่ยวเยาวราช-สำเพ็ง ตอน 1 : ศาลเจ้าเล่งบ๊วยเอี๊ยะ

เคยไปเดินเยาวราช-สำเพ็งบ่อย ส่วนใหญ่รีบไปรีบกลับ ไปซื้อของแล้วก็กลับ แทบไม่เคยเดินเอ้อระเหยชมพื้นที่แถวนั้น เพราะก็ร้อนอ่ะนะ แถมคนยังเยอะเบียดเสียดกันวุ่นวาย

แต่วันที่มาเดินครั้งนี้ไม่รีบ ก็เลยเดินไปถ่ายภาพไป บอกไว้เลยนะว่าเราน่ะหาจุดแบ่งระหว่างพื้นที่ละแวกนั้นไม่ออก คนกทม.แท้ๆ ก็เถอะ เยาวราช-สำเพ็ง-บ้านหม้อ-พาหุรัด-สะพานเหล็ก-ฯลฯ ก็เดินบ่อยเพราะเมื่อก่อนบ้านอยู่ไม่ไกลนัก แต่อย่าถามว่าตอนนี้อยู่ตรงส่วนไหน …ไม่รู้ คือเดินไปทั่ว ใช้บางอย่างบอกตำแหน่งการเลี้ยว การข้ามถนน เข้าซอย ที่บอกเป๊ะๆ ไม่ได้

จะต้องพาตัวเองไปเดินแล้วก็ส่องๆ ดูว่าตอนนี้เราอยู่แถวไหน ต้องไปตรงไหน หรือบ่อยครั้งก็สุ่มๆ ไป มีบ้างที่เดินเลี้ยวผิด ยิ่งเดินยิ่งไม่คุ้น ต้องเดินย้อนกลับไปกลับมาจนเหนื่อยแหละ 555

ด้านข้างเห็นมีอาคารเก่าที่เหมือนร้าง แต่ยังเห็นอุปกรณ์การใช้ชีวิตวางไว้

วันนี้ก็เดินเข้าซอยไหนสักซอย (555) มองไปด้านข้าง มีศาลเจ้าด้วยล่ะ ไหนเข้าไปดูดิ โอ้ววววว ขอบอกว่าเป็นศาลเจ้าที่สะอาดและเป็นระเบียบที่สุดเท่าที่เคยไปเยือน ไม่มีสิ่งของที่รกหูรกตา มีแต่ของที่จำเป็น เลยเดินถ่ายภาพซะเลย เสียดายว่าไม่ได้เข้าไปในศาลเจ้า เพราะต้องถอดรองเท้า แต่ก็นะแค่ถอดรองเท้าทำไม๊ทำไมไม่เข้าไปนะ

เอาจริงวันนั้นก็ค่อนข้างเพลียแหละ เพิ่งกลับจากขอนแก่นที่ไม่ได้เที่ยวขอนแก่น ไปทำงานแล้วก็นั่งรถตู้กลับ แต่ที่ยังแรดมาเดินเล่นก็เพราะมีอีกงานตอนเย็น ไหนๆ ก็ไหนๆ ต้องเสียตังค์มาในเมืองแล้วก็มาซะให้คุ้ม จึงเป็นที่มาของการมาเดินเล่นรอเวลางานเช่นนี้แล

ก็อยากได้ภาพมาเขียนบล็อกด้วยไง๊ เห็นมะทำงานนะทำงาน

ด้านข้าง ตรงนี้น่าจะไหว้เจ้าที่ มั้ง??? อาหมวยเอ้ยช่างไม่รู้เรื่องอารายเล้ยฉัน

ประวัติของศาลเจ้าเล่งบ๊วยเอี๊ยะ

ได้ไปยืนอ่านป้ายที่อยู่ด้านหน้า เห็นแล้วประทับใจมาก เพราะบอกว่าเป็นศาลเจ้าที่เก่าแก่มาก คัดลอกมาให้อ่านกันนะคะ

ศาลเจ้าเล่งบ๊วยเอี๊ยะ เดิมเป็นศาลเจ้าแต้จิ๋วที่เก่าแก่ ซึ่งผู้ประกอบกิจการค้าในแถบนี้ให้ความนับถือ ศรัทธา ยึดเป็นที่พึ่งและกราบไหว้บูชาเพื่อความก้าวหน้าในกิจการของตนเอง ศาลเจ้าเป็นอาคารหลังเดียวขนาดย่อม สร้างตามแบบสถาปัตยกรรมจีน สันนิษฐานว่าน่าจะมีอายุยาวนานที่สุดในประเทศไทย ทั้งนี้มีหลักฐานจากป้ายจารึกของศาลเจ้าที่เป็นเขียนเป็นภาษาจีนว่าสร้างขึ้นในปี พ.ศ.2201 ซึ่งตรงกับสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง จากประตูใหญ่เข้าไปมีอาคารที่สร้างเป็นทรงภูเขาตามประเพณีนิยมของชาวจีน มีหลังคาใหญ่ปูด้วยกระเบื้องเคลือบสี มีมังกรปูนปั้น 2 ตัว หันเข้าหากันประดับอยู่ด้านบน และมีเสาที่พันรอบด้วยมังกรปูนปั้นตัวขาว ภายในมีแทนบูชารูป เล่งบ๊วยเอี๊ยะและภรรยาเป็นแท่นประธาน ฝั่งซ้ายมือตั้งแท่นเทพเจ้ากวนอู และฝั่งขวามือเป็นแท่นประทับราชินีแห่งสวรรค์ ส่วนด้านขวาใกล้ประตู เป็นที่ตั้งระฆังโบราณที่สร้างมาแต่รัชสมัยพระเจ้าเต้ากวัง ซึ่งเป็นฮ่องเต้ช่วงปลายราชวงศ์ชิงของจีน

นอกจากจะมีอายุยาวนานกว่า 300 ปีแล้ว ความสำคัญของศาลเจ้าเล่งบ๊วยเอี๊ยะ ยังอยู่ที่โบราณวัตถุต่างๆ เช่น ป้ายโบราณ 3 ป้ายที่เขียนขึ้นในรัชสมัยพระเจ้ากวางสีฮ่องเต้แห่งราชวงชิง อีกป้ายหนึ่งเก่าแก่ยิ่งกว่าคือ ป้ายที่เขียนขึ้นตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง รวมทั้งระฆังจารึกชื่อ เฉิน ไท จื้อ ที่สร้างขึ้นเพื่อประดิษฐานที่ศาลเจ้านี้โดยเฉพาะ นอกจากนี้ยังมีกระถางธูปพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เก็บไว้ด้วย

พิมพ์จากป้ายที่พอขยายแล้วอ่านไม่ค่อยชัด ถ้าผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยค่ะ