โลกใบจิ๋วในบ้านหลังเล็ก

ทุกฤดูฝน เมื่อฝนโปรยปรายผ่านไปสักระยะหนึ่ง ฉันก็จะได้พบกับสถานที่ที่เคยไปเยือนในทุกฤดูฝน มันลึกลับ มีชีวิต และสดชื่น มันซุกซ่อนอยู่ใกล้ๆ นี่เอง

ถ้ำมืดๆ ที่รายล้อมด้วยพืชที่เขียนชอุ่ม ชุ่มไปด้วยน้ำฝน

ได้แต่เฝ้ามองจากด้านบน ไม่เคยได้ลงไปด้านใน

ช่วงเวลาเดียวที่จะได้ไปเยือน

เป็นเพื่อนที่ฉันเฝ้ารอทุกฤดูฝน

ทั้งบนอิฐประสาน

อิฐมอญที่ฉันเอามาปูพื้นสวน

และต้นไม้เล็กๆ ที่ปกคลุมพื้นที่

เมื่อสิ้นสุดฤดูฝน มันก็จะหายไป เพื่อรอกลับมาพบกันอีกครั้ง